کرم دارید؟

اگر وقتی در خانه نماز می خوانید به سمت سلام آخر شیرجه می روید و وقتی در میهمانی مشغول نمازید مد و لا الضالین را 35 ثانیه می کشید .

اگر می خواهید اصلاح کنید ولی از ترس اینکه مردم نگویند روز وفات را حرمت ننهاده یک روز صبر می کنید

اگر می خواهید کمکی کنید ولی برای کم نیاوردن جلوی دیگرانی که همگی دوهزارتومانی می اندازند شما علی رغم میل باطنی و با کلی فحش دادن به خود یک 5000 تومانی داخل کیسه می اندازید

اگر نماز اول وقت را فقط در اداره و در معیت رییس گرانقدرتان اقامه می فرمایید

اگر در صفحه اول و وسط و آخر کتابچه زیارتنامه ای که نذر امامزاده کرده اید نام خود را درشت نوشته و زیرش می نویسید "از همه دوستان و آشنایان التماس دعا "

اگر با تواضع تمام شرح رشادت های شخصی تان را در هشت سال معروف در جلسات خصوصی و عمومی بازگو می کنید .

اگر این جلوه در محراب و منبر می کنید و چون به خلوت می رسید آن کار دیگر می فرمایید .

اگر هنگام دعا ، زجه ممتاز فرد اعلای مداح پسند می زنید .

اگر دوست دارید نحوه زنجیر زدن و مداحی و طبالی تان در ببن سایر دسته جات تابلو باشد

اگر می گویید " التماس دعا " تا بشنوید " محتاجیم به دعا "

اگر آخر مجلس و جای پایین می نشینید تا حلول حلوایتان نمایند و آنگاه  بر صدر نشینید و قدر بینید .

اگر به عیادت مریض می روید چون اگر نروید می گویند " چه بی معرفت"

اگر 5 تا عکس روی میز( 1متر در 5و1 متر)   محل کارتان است و حتی یکی از آن عکس ها در کل منزل( 70 در 20 متر )تان نیست

اگر همیشه سعی می کنید آخرین نفری باشید که سر از سجده آخر نماز در جماعت بر می دارد تا دیده شود.

اگر به عشق پلاکارد و پارچه نوشته خیر مقدم به کربلا و نجف می روید و دوست دارید حتما همه  مستقبلین ، خاک پای شما را که از طواف حرم می آیید توتیای چشمانشان سازند .

اگر ضمیمه شدن لفظ " حاج آقا" به اسمتان کلی به شما حال می دهد .

اگر آنچنانید و دوست دارید اینچنین شناخته شوید .

بدانید شما کرم دارید ؛ کرمی به نام ریا .

مضمون  فرموده ای از نبی صلوات الله علیه و اله است  که:

"برای ریاکار چهار نشانه است هنگامی که کسی نزد اوست تظاهر به اشتیاق در انجام اعمال الهی می کند و چون در خلوت است در انجام همان ها کسل است . در انجام کارهایش حریص بر آن است تا ستایش و ثناخوانی مردمان را شنود و سعی دارد تا ظاهر خود را در میان خلق نیک جلوه دهد ."

نام عارضه ؛ مرا ببین ...

از درون می خورد ؛ ایمانش را

دیگر نمی پرستد ؛ خدارا

پیش می رود ؛ به سرعت ، به سوی نفاق

روحی ندارد ؛ اعمالش

جسدی  است که با خود می برد تا هر جا نشانش دهد ؛ باز هم اعمالش

دور می شود ؛ از پاکی اخلاص

و سبقت  می جوید ؛ در مسابقه تظاهر

با خدا خدعه می کند

و هو خادعهم

و دل مرده و کسل قامت می بندد ؛ بر نماز

جز آن اندکی که نزد مردم ، بازی درمی آورند؛ لا یذکرون الله

عزت و سرفرازی می جوید  ؛ از لفظ و احترام مردمان

اشتباه می رود ؛ در شناخت آنی که باید عزت را از او تنها جست

در شناختی اویی که ؛ عزیزی جملگی از آن اوست

می جوید ؛ خواهنده نگاهی و به تمامه همراهی

ولی افسوس که باز هم نشناخته و ندانسته این را که :

اگر یارقهار ، دست از یاری بردارد سودی نبخشد ش  نگاه و همراهی مردمان

آری ! اگر به دنبال پیروزی و "به روزی" در چشم و دل خلق باشید و غافل از خالق؛ فمن ذا الذی ینصرکم من بعده؟؟

داستان

دقایقی دیرتر به مسجد رسید . دیگری،  اذان را گفته  بود . حالتی به او دست داد . یک باره به خود آمد . تصمیم گرفت دیگر، این سان اذان نگوید . شش دانگش را همانجا واگذار کرد . از آن پس هم چون گذشته  اول وقت به مسجد می آمد و اذان را زیر لب زمزمه می کرد ؛ زیر صدای تازه موذن مسجد .

گفته اند

گفته اند آنانی را که در نماز خودنمایی برای خلق می کنند؛ ریاکاران در نماز را به شکل الاغ در محشر خواهند بر انگیخت .

این سزای کسی است که به درگاه سلطان باریابد و در تکاپوی دلجویی و دلبری از "دربان" برآید .

یا تحفه ای به درگاه سلطان آورد و بگوید بخشی از این تحفه از برای شاه آورده ام و بخشی دیگر برای غیر . سلطان غیور است و خالص و خاص می خواهد پس "بخش" خود را نیز به اغیار واگذارد و اجرت را به دستان آنان سپارد .

و بدانید که معصوم علیه السلام فرموده است :

"هرگونه ريائى شركست ، هر كه براى مردم كار كند، پاداشش بعهده مردم است و هر كه براى خدا كار كند، ثوابش بر خداست"

و خود فرموده در سخنی مقدس  : " ناامید می کنم آنی را که به غیر من دل بندد،  قسم به سلطنتی که بر هستی دارم ... "

اما هشیار باش تا مبادت به طمع حذر از ریا ، مناسک و فرایض خاصه آنانی را که فضیلت در همراهی با جمع دارند تارک گردی که درمان این مرض نه در ترک عمل ظاهر ، بل در قلب سلیم و نیت  طاهر است . بر ماست در طهارت قلب و پیراستنش از حب ثناگویی نامحرمان، کوشش نمودن و با خلق و نه از برای خلق ، خدمت کردن و دست نیایش گشودن .

یار ،  اگر حب تو را بی غش بیند محب تو گردد و متاعی را که ریاکار به طمع آن در منجلاب ریا افتد به تو ارزانی دارد که خود فرموده اگر به  ایمان ، نیک کردار گردی قلب ها را مقر  وداد و محبتت گردانم

ای دوست !

بیا و دانه در مزرع حاصل خیز اخلاص بکار که بذر "عیان" افشانده شده بر تخته سنگ را بادی و تند بارانی برد و دانه "بنهفته" در کشتزار اخلاص را ترنم اندکی باران برای نیل به مقصود و ثمر کافی است . 

"و ان لم یصبها وابل فطل"