در سه شب گذشته در تجمعات خیابانی انتخابات که در آنها هواداران 2 کاندیدای مطرح تر به برخورد لفظی و شعارپراکنی علیه یکدیگر می پرداختند حاضر بودم . فضای این تجمعات دور از فضای مناظرات سیمای جمهوری اسلامی نبود در شرایطی که برنامه های مناظره جز اندکی از زمان آنها ، بقیه صرف ایراد اتهام علیه یکدیگر و یا سعی در رفع اتهام ها شدند در این تجمعات نیز طرفداران به علاوه  تظاهر به نماد کاندیدای مورد علاقه شان به دادن شعار هایی بعضا بسیار سطحی ، قشری و مبتذل می پرداختند . موضوعی که مختص یک گروه نبود و هر دو طرف دعوا چنین سطح تعاملی با طرف دیگر میدان داشتند . متاسفانه از هر دوی این ها – مناظره ها و تجمع طرفداران - به این موضوع رسیدم که بسیاری از رای دهندگان فردا ( جمعه ) به جای دنبال کردن برنامه ها و تصمیم گیری بر اساس آنها اسیر فضای جنگ روانی طرفین شده و رایی حسی و نه عقلانی خواهند داد ؛ این ، خود ، نتیجه مجادلات _ به اصطلاح مناظرات_ کاندیداهاست که به جای ارائه برنامه خود و نقد و بررسی برنامه برنامه رقیب ، نه خود برنامه ای مدون ارائه دادند و نه نقدی شایسته و کارشناسی شده از رقیب شان به عمل آوردند .