"روزان نوشت"

شهامت

r00z — Sat, 07 Nov 2009 18:32:47 GMT

- حالا می بینی ؟

*هنوز نه

- بذار لامپ رو روشن کنم شاید نور اتاق کمه . می بینی ؟

* نه

- این پرده رو که از روش بردارم دیگه حتما می بینی ! حالا می بینی ؟

*هنوز نه

خب بذار ببینم شاید این جعبه جلوش رو گرفته بذارمش کنار تا ببینی ... حالا می بینی ؟

* نه ؛ نمی بینم

- ای بابااااا .

خب می ذارمش نزدیک تر . ؛ دیگه حالا حتما می بینیش ؟ هان؟

* نه ؛ نمی بینم هنوز

- تو رو خدا منو باش خب بگو عینک ت رو نزدی بزن تا ببینیش

*خودت بیا عینک رو بذار رو چشام

- ای به چشم ! اینم از عینک .... خب چه جوریه؟

*نمی بینم هنوز

- دیگه داری حوصله م رو سر می بری ها ! خب اون دوتا چشم وامونده ت رو باز کن تا ببینی !!

نتیجه گیری اخلاقی: گاهی باید شهامت به خرج داد و گفت : آقای عزیز! چشمات رو باز کن

حماسه ی حضور!!!

r00z — Sun, 18 Oct 2009 05:10:06 GMT

یکی تلفنو جواب بده خودشو کشت

راستی قرار فردام فراموشم نشه ؛ وقتی رفتم چی بگم

چی بگم که مدیرش قبول کنه حرفمو؟

مدیرش خیلی آدم باحالیه ... منو یاد ناظم دبیرستانمون می اندازه

یادش به خیر واقعا دوران تحصیل چه دوران خوشی بود حیف که قدرشو ندونستیم

الله اکبر

بچه رو مواظب باش خانوم

چه بوی غذایی میاد ! خیلی گشنمه

اخبار م شروع شد

یواش تر

ببینیم خلاصه ش چیه

ای بدبختا ! چارماه گذشته هنوزم دست برنمی دارین؟

الله اکبر

بچه کانالو عوض نکن

خودکاره که دنبالش می گشتم اون گوشه افتاده

باید بذارمش تو کیفم تا یادم نرفته

السلام علینا و علی عباد الله الصالحین

السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

الله اکبر

الله اکـــ ..

بچه بزن اخبارو ببینیم !

بازنده ی اکبر

r00z — Sat, 03 Oct 2009 17:28:37 GMT

چه مرد مومنی است

چقدر خوب و سر وقت نماز می خواند

چه زیبا قرآن تلاوت می کند

چه زیارت ها که نرفته

چه قربانی ها که نکرده

چه کمک ها که به مستمندان نکرده

چه قدر خوب است

چه قدر و منزلتی دارد حتما پیش خدا

خمسش را هر ساله سر وقت حساب می کند

اینکه تازه انفاق واجب است اهل انفاق مستحب نیز هست

اصغرش را هم که رفته ؛ جهاد را می گویم

با چه آرامش و طمانینه ای راه می رود

چه مومن نوربالازنی است

کم کم خودش هم دارد باورش می شود

که الا و لابد یکی از آن 313 نفر است

یکی از آنهایی است که فرشته گان از آسمان او را روی زمین بمانند ستاره ای درخشنده می بینند

در این فکرهاست که توپی و به دنبال آن بچه ای دوان ...

ماشین از پس ترمز به شدت سر جایش میخکوب می شود

مرد سر از ماشین بیرون می کند و فحشی نثار مادر کودک

اژدها از درون زبانه می کشد

سگ نفس زوزه می کشد ؛ موقعیتی پیش آمده

و جنگ مغلوبه شده

در کشاکش جهاد بزرگتر

نفس اژدرهاست، او کی مرده است؟

از غمِ بی‌آلتی افسرده است

نفس فرعونی است هان سيرش مکن

تا نيارد ياد از آن کفر کهن

نفر بعدی لطفاً...

r00z — Fri, 02 Oct 2009 20:12:43 GMT

می گویند یک نفر برای مشاوره رفت پیش روانپزشک و گفت : ببخشید آقای دکتر ! هیچ کس به من توجه نمی کنه اصلا آدم حسابم نمی کنن

دکتر گوشی اش رو برداشت و به منشی ش گفت : لطفا نفر بعد !!

دیروز در کنفرانس مطبوعاتی سعید جلیلی ، وقتی یک خبرنگار صهیونیست بعد از معرفی خود و رسانه اش ، سوالی بی ربط نسبت به موضوع هسته ای ایران و درباره علت خصومت جمهوری اسلامی با رژیم تروریستی اسراییل پرسید جلیلی با خونسردی تمام و بی اعتنا به سوال وی و اصلا بی اعتنا به وجود این صهیونیست در کنفرانس مطبوعاتی گفت : خبرنگار بعدی ...

از این اقدام هر چند ظاهری خیلی خوشم آمد امیدوارم در عمل هم جمهوری اسلامی ، آنها و وابستگان شان را آدم حساب نکند .

هر خدمتی که کردند بی مزد بود و منت!!

r00z — Sat, 19 Sep 2009 23:19:54 GMT

قدس اولی ها

سوار مترو که شدم با قیافه هایی تقریبا یکدست مواجه شدم که گویا همگی سر یک قرار می رفتند .البته برای اولین بار

و صد البته مردمی که طبق سنت هر ساله به مراسم برائت از صهیونیزم می شتافتند

هفت تیر : میدان تغییر رنگ

میدان هفت تیر به ناگهان همه آن قیافه های یکدست پیاده شدند . هر چند مسیر اصلی راهپیمایی قدس به طور معمول خیابان انقلاب است از سر کنجکاوی من هم همین جا – یعنی 7 تیر- پیاده شدم .

مسافران ایستگاه تعیین شده 7 تیر که در مترو شاید رویشان نمی شد و یا جرئت نمی کردند رنگ شان را بروز دهند با دیدن چند صد نفر از هم رنگان ، شالها و تکه کهنه های سبزشان را از جیب ها و کیف ها در آوردند.

دربست و کنتراتی، جانشان را فقط فدای ایران می کنند!!

در حالی که مردم با آرامش به سمت خیابان کریمخان و میدان ولی عصر می رفتند تا به سیل خروشان تظاهرات ضد اسراییلی بپیوندند سبز پوشان که جمعیت شان کمی فزونی گرفته بود وسط میدان تجمع کرده و رفته رفته با دادن شعارهایی به سمت پل کریمخان طی طریق می نمودند . البته آهسته ، تا به سرعت میدان 7 تیر از جمعیت شان خالی نشود.

ضمن حرکت شعار هایی از سبز پوشان شنیدم که لحظه اول باورم نشد . تامل کردم و ایستادم تا نزدیکتر شوند .سبزچه ها می گفتند : نه غزه نه لبنان – جانم فدای ایران

یا حسین – میرحسین

در مورد شعار اول باور کنید شاید خیلی هاشان هم نمی دانستند دارند شعاری را که یک هفته ای است رسانه های وابسته به اسراییل آموزش می دهند تکرار می کنند.چه مغایرتی بین دفاع از مظلومین در سطح جهانی با دفاع و فدایی وطن شدن وجود دارد من که متوجه نشدم

در مورد شعار دوم هم چه می توان گفت؟ جز اینکه فاز توهم بالاست . باتری شان هم که هنوز از خرداد تا الان ته نکشیده

سبزچه ها ضایع می شوند...

نزدیکی های میدان ولی عصر که رسیدم ترکیب جمعیتی رفته رفته تغییر کرد . پراکندگی سبزچه ها موجب شده بود بعضا نمادهای سبز را کنار گذاشته یا سعی در مخفی کردن آن کنند. البته بعضی جاها هم که گروه های نسبتا متشکلی یافته بودند شروع کردند به تنش زایی . یکی دوبار دیدم برخی آنها سعی در حمله و آسیب رساندن به مردم را داشتند که البته با خودداری و خویشتن داری مردم تلاش شان ناکام ماند.

در یکی از این موارد گروه کوچکی که می خواستند از میان انبوه مردم رد شوند با شعارهای تند به سمت تظاهرات کنندگان قدس حمله کردند که خوشبختانه با دقت نظر مردم و آقای روحانی که پشت تریبون بود و به درخواست او همه یکباره روی زمین نشستند و سبزچه هایی که گارد لگدپرانی و تهاجم گرفته بودند ایستاده و هاج و واج وسط جمعیت ضایع شدند.این اتفاق در بلوار کشاورز افتاد

هر خدمتی که کردند بی مزد بود و منت!!

از بلوار کشاورز به سمت دانشگاه رفتم مردم در خیابان جانماز انداخته بودند و عطر وحدت و شمیم قدرت و عقلانیت فضا را پر کرده بود . دیگر از تعفن خودفروختگان خبری نبود

تا جایی که می شد جلو رفتم در صحن اصلی نماز در دانشگاه تهران ؛ بعد نماز با خودم گفتم باز هم بروم در بلوار کشاورز و عاقبت روز قدس سبزچه ها را ببینم . از دانشگاه تا میدان ولی عصر را پیاده رفتم اما خبر حتی از یک موجود نامتجانس سبزرنگ نبود .

اول کمی تعجب کردم اما این تعجب به زودی برطرف شد . عقل ی گفت : آنها که اصلا برای روز قدس و نماز نیامده بودند که تا حالا بمانند .

فقط آمده بودند آب زلالی را گل آلوده به اغراض کثیف شان کنند چند کلیپ خیری تقدیم VOA و BBC و امثالهم کنند و بروند . آنها آمده بودند ماموریت بی مزد شان را به انجام رسانند که فکر نکنم موفقیتی در خور نصیب شان شده باشد.

می گفتند ... می گویند ...

r00z — Mon, 14 Sep 2009 13:46:29 GMT

می گفتند

می گفتند :چرا تو؟ وقتی ما اشراف و پولدارها هستیم

چرا تو پیامبر بشوی وقتی ما قدرتمندان و نفوذدارها هستیم ؟

می گفتند : می خواهی به تو ایمان بیاوریم؟ این اراذل و بادیه نشینها را دور کن.

یا ما و یا این ها ...

ایمان پولدار و بی پول ،ایمان زور دار و بی زور در یک جا جمع نمی شود

می گفت: من طرد نمی کنم

و ما انا بطارد المومنین

می گفت : من هشدار دهنده ام

هر عاقلی به هشدار که رسید ، کمینه ، لحظه ای تامل و درنگ می کند

می گفتند : سهم ما را با این از بیت المال یکی داده ای ؟ این که تازه چند روزی است شهادتین گفته و مایی را که سیف الاسلام بوده ایم همسان گرفته ای ؟

می خواند : هر که پرهیزکار تر ، گرامی تر !

شما که پیشینه دارترید باید بیشتر این یکی را خوانده باشید . لااقل چند بار بیشتر...

شاید ! اما بهتر نخوانده اید فقط بیشتر خوانده اید

می گفتند : چند صباحی تو به کیش ما و چند صباحی ما به کیش تو

می گفتند : همه را قبول غیر از نماز

می خواند:

افتومنون ببعض الکتاب و تکفرون ببعض

می گویند

می گویند : چرا تا وقتی ما هستیم کس دیگر

می گویند : این جا دایره بسته ای است که فقط ما حق داریم مختصات داخل و خارجش را مشخص کنیم

می گوید : از کجا چنین قانونی را آورده اید ؟

می گویند : وقتی جماعت ما (قدر قدرت) شد ، عین دموکراسی است و وقتی این پابرهنه ها و روستانشینها و زحمت کش ها ، یک دست شدند و قدرت را از کف ما ربودند پوپولیسم است و توده گرایی کور

می گویند: رای من پولدار و شمال شهر نشین ؛ رای من دانشجو و روشنفکر و منورالــــ عقیده ، رای من صاحب تحلیل و روزنامه نگار و تریبون دار یکی ، رای پاپتی ها و دوره گردها و کارگر ها و حتی گداها هم یکی؟!

می گویند : این که نشد دموکراسی! این که دم دموکراسی هم نیست .

می گوید : این تیغ دو دمی است که خودتان آبش داده اید . حالا ضربتش را نوش کنید

می گویند : نخبه گان و ارکان و استوانه ها .

و با انگشت اشاره ، به شکم خود اشاره می کنند.

می گویند : ما سابقه فلان داریم و بابای ما کی بوده است و عموی ما از در خانه فلانی هر روز رد می شده

می گویند : ما این درخت را کاشته ایم حالا هم که موقع برداشت است مال خود ماست

می گویند : چرا قواعد « بازی » را به هم ریختید ؟ چند صباحی ما صاحب منصب بودیم و چند صباحی هم شما می شدید .

می گویند : داشتیم مثل توپ کرسی ها و میزها و ساختمان ها را به هم پاس می دادیم .

می گویند: کجا بودن مهم نیست (خدمت ) مهم است . بله ! مهم این است خدمت هم باشیم

می گوید : ای شاگران تز ابوسفیان ! نشنیده اید فرموده قدرت را طعمه نسازید؟

می گویند : چرا آن حال و هوا ی روزهای خوش اولیه ، آن ایمان نخستین مردم نسبت به پیش گامان ، آن پی روی که گاه منطق از تفسیرش باز می ماند در نسل امروز نیست

می گویند : ما که همان هاییم

می گوید : نشنیده اید؟ ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیرو ما بانفسهم

می گوید : فیزیک تان همان است . شاید هم بیشتر . اما شما دیگر « آن » نیستید

می گوید : دنیا و تغییرات آن عبرت است و تذکر

و هر عبرت و تذکری یک هشدار

و هر عاقلی به هشدار که رسید کمینه ، لحظه ای تامل و درنگ می کند

مولای ساقی

r00z — Sat, 15 Aug 2009 21:51:16 GMT

آسمان دامنه فیض خود را بر سطح زمین می افشاند .

زمین های فروافتاده بیشتر می نوشند و "برآمده گان " کم تر.

عیب از فیض آسمانی نیست

افتادگی آموز اگر طالب فیضی ...

وجود فیاض مولا ، هم اینک نیز فیاضی می نماید

لیک

نفس های برآمده و "من" های باد کرده را از این فیاضی کمترین بهره است

شاید در حد هیچ

بل اقل

اما ابراهیمیان نفس شکن

عاملان اوامر و تارکان نواهی

مطیعان امر مولا

زمین های بیش آب خورنده اند؛

بیش می نوشند و بیش تر تشنه نوشیدن می شوند

اگر همه زمین و زمینیان نوشنده گان خوبی شوند

مولای ساقی

از پس ابرها

از آسمان فرقت

به سرزمین وصل و دیدار

خواهد آمد...

قلبت را ...

r00z — Mon, 03 Aug 2009 13:58:36 GMT

ای گرامی پسرم !

اندرزت دهم که خدای را ترسان باشی

و ملازم به فرمان

و دل به ذکر او نمایی عمران

و رشته بستگی به او را نگاه بان

که گر این کنی؛

چه چیز میان تو و خدای از آن استوارتر؟!

قلبت را

به موعظت زنده دار

و به قطع پیوستگی به دنیا بمیران

و با یقین توان ش ده و با خردورزی نیرومند ساز

رامش کن به یاد رفتن

و وادارش کن تا فنایی دنیا را پذیرفتن

چشمش را بر آلام دنیا بینا

و از تغیر زمانه ترسان نما

و هراسان ش کن از دیگرگونه شدن ها

دیگرگونه شدن ها در گردش روزان و شبان

قصه رفتگان ش بگو

و سرگذشت آنها را فرایادش آور و بر ابنیه و آثارشان بگذر

نگاه کن ...

چه کردند ، ز کجا آمدند ،

به کجا رفتند و در چه مکانی جای گرفتند ؟

درخواهی یافت که از یاران جدا مانده

و به سرزمین یکه بودن و تنهایی درمانده اند !

چنان که اندکی نخواهد پایید که تو نیز

یکی ازآنانی ...

پس منزلگاه آخرت پیراسته کن و آخرت را به دنیا سودا منما

ندانسته لب مگشا و جز به ضرورت سخن مگوی

و طریقتی را که بیم ناراستی ش است مپوی

چراکه برجا ماندن از خوف گمراهی به، که فروفتادن در هراس و تباهی

ترجمه ی آزاد فراز هایی از پند نامه امام علي عليه السلام به امام حسن عليه السلام

دارد امروز یکی مرد ، کم امروز وطن

r00z — Sun, 19 Jul 2009 21:16:45 GMT

پای مال دله گان است هم امروز وطن

در دلش جای گرفته است غم امروز وطن

جای این مدعیان همه هفتاد منی

دارد امروز یکی مرد ، کم امروز وطن

جائران هر دمی از نو بدی اغاز کنند

نزده مثل همیشه است دم امروز وطن

با همه بی هنری کز من و تو شد پیدا

نعمتش باز ، نمود از کرم امروز وطن

حرمت مسجد اگر خادم آن می نشناخت

پس بدان نیست چرا محترم امروز وطن

حرف باغ مینو

r00z — Mon, 13 Jul 2009 21:18:00 GMT

حرف باغ مینو

در خیابان ، خانه ، محل کار ، در همه جا

در هنگام کار و تفریح و لذت جویی و نبرد و بقیه احوال

در فکر و درون و بیرون

در سر و در خفا

در علن و مرئی

یک ریسمان است که مهار نفس را می کشد

و آتش نمرودی درون را در « برد و سلام » ش می کشد

ایمان به رستاخیز

خیزش دوباره صاحبان خرد و اراده برای پاسخ گویی به آنچه کرده اند

پاییز و بهار

دو نمود از این حقیقت ند

مردن و باز زنده شدن

شعر بعضی تصنیف ها شنیدنی ست

(چون خدا دید که باور ننمودند از او

حرف باغ مینو

لاجرم دشت بیاراست برای نمونه)

و نمونه ها بسیارند برای هر حقیقت

آنکه می نویسد و می گوید و انجام می دهد

بی آنکه ریسمانی از خطا بازش دارد

بی آنکه آثار ایمان به روز جزا یش هویدا باشد

می گوید چون راست

دروغ را

می نویسد و نمی هراسد

از وقت شمار

و انجام می دهد و خود به غفلت برده است

نفس خویش را

نشانه جامعه ایمانی

نه قسم من و توست

برای چنگ زدن به منافع گذرا

که؛

دنیا گذران است و غمش نیز چنان

این زندگی و بیش و کم ش نیز چنان

لیک

این است نشان جامعه مومنانه

که سخن و فکر و عمل و کسب و تحصیل و سیاست و اقتصاد و عرفان و ورزش

و همه واژه گان شان

برش هایی است از جورچینی که کاملش این هاست:

رضایت خدا

رهایی از خشم او

و نیل به رضوان و فردوس پروردگار